Zimotrwałość

2018-10-15

 

 

SPRAWDZONE ODMIANY MIESZAŃCOWE I DOBRZE WYKONANA UPRAWA PRZED ZIMĄ SPRZYJAJĄ LEPSZEMU PRZETRWANIU ZIMY I SZYBSZEJ REGENARACJI ROŚLIN NA WIOSNĘ

 

 

 

Czy wiesz, że Twoje uprawy rzepaku ozimego mają większą szansę przetrwać zimę i szybciej ruszyć z wegetacją wiosenną, jeśli roślina wykształci przed zimą 8 w pełni rozwiniętych liści oraz korzeń o średnicy 8 mm?

 

Zabezpiecz swoje uprawy rzepaku, wybierając odmiany mieszańcowe DEKALB® charakteryzujące się mocnym wigorem wiosennym.

 

  • W przypadku rzepaku ozimego priorytetem jest zadbanie o dobrą kondycję upraw przed zimą.
  • Pomożemy Ci również zadbać o to, aby rośliny osiągnęły odpowiedni rozmiar  i stopień rozwoju przed zimą.
  • Eksperci DEKALB® są zawsze gotowi, aby obejrzeć Twoje uprawy po zimie i pomoc Ci zdecydować, czy kontynuować uprawę, czy podjąć inne działania.

 

Pomimo że plony uzyskiwane z upraw rzepaku ozimego wzrosły w ostatnich latach dwukrotnie w porównaniu do upraw jarych, ich wartość w strefie klimatu ultrakontynentalnego Europy wschodniej była obarczona historycznie uzasadnionym ryzykiem utraty całości plonów ze względu na zimowe wymarzanie zdarzające się raz na trzy lata. Temperatury poniżej -15°C utrzymujące się przez długi okres i brak pokrywy śnieżnej w połączeniu z silnymi podmuchami wiatru i dużymi wahaniami temperatur dobowych stanowią poważne zagrożenie dla upraw rzepaku.

 

Pojawienie się odmian charakteryzujących się dużą zimotrwałością, zdolnych przetrwać w tych surowych warunkach, sprawia, że uprawa rzepaku ozimego znacznie zyskuje na atrakcyjności. Zimotrwałość jest jedną z kluczowych cech branych pod uwagę w naszym wschodnioeuropejskim programie hodowli, ponieważ jej brak skazuje jesienne zasiewy rzepaku na niepowodzenie. Pola trzeba powtórnie obsiewać wiosną, co pociąga za sobą wysokie koszty dodatkowe.

 

Udało nam się wyodrębnić cały szereg cech, które dają uprawom o wiele większe szanse przetrwania nawet najbardziej ekstremalnych zim i włączenia ich do rosnącej liczby wysoko produktywnych odmian charakteryzujących się o wiele większą niezawodnością niż te dostępne w przeszłości.

 

Z naszego doświadczenia wynika, że wigor jesienny i mocny system korzeniowy to jedne z głównych cech decydujących o zimotrwałości. Okazuje się, że nawet rośliny, które utraciły znaczną część liści na skutek działania bardzo niskich temperatur w okresie zimy, są w stanie przetrwać pod warunkiem, że dysponują wystarczającą ilością zasobów pod ziemią.

 

Nawet jeśli znaczna część liści przetrwa zimę, rośliny o słabo wykształconych korzeniach lub systemach korzeniowych zaatakowanych przez szkodniki, takie jak chrząszcz pchełki rzepakowej lub zainfekowane kiłą kapusty są skazane na niepowodzenie. Nie mniej ważny jest również ograniczony wzrost łodygi na jesieni i wczesną wiosną, ponieważ zapobiega on nadmiernej ekspozycji młodych pędów na chłód pod koniec zimy.

 

Jednocześnie, spowolnienie tempa wczesnego wzrostu przyczynia się do zminimalizowania strat wywoływanych przez wiatry i wykorzystania zalet mniej surowego mikroklimatu panującego tuż przy powierzchni gleby. Niemniej istotne znaczenie ma zdolność do wykształcenia zwartej rozety z liści chroniącej stożek wzrostu znajdujący się w ziemi lub tuż nad jej powierzchnią oraz zdolność do szybkiego wzrostu w momencie skoku temperatur na wiosnę.

 

Uzyskanie tak precyzyjnej równowagi w hodowli nie jest proste. W wielu przypadkach bardziej ograniczone wzrastanie ponad powierzchnię ziemi może być tożsame ze słabszym ukorzenieniem. Odmiany, które szybko nie odbiją wczesną wiosną, mogą rosnąć zbyt wolno, aby w pełni wykorzystać bardzo krótki okres wegetacyjny w Europie wschodniej.

 

Nasze doświadczenia pokazują, że krzewiące się od samego dołu odmiany półkarłowe mogą częściowo rozwiązać ten problem. Niestety tylko częściowo. Niektóre półkarłowe odmiany charakteryzują się zbyt wczesnym wydłużaniem pędu głównego, aby z powodzeniem przetrwać zimę. Inne nie sprawdzają się z powodu niedostatecznie silnego wigoru jesiennego i opóźnionego rozwoju wiosną. Dlatego skoncentrowaliśmy nasze wysiłki na opracowaniu i testowaniu gamy lepiej krzewiących się od dołu, nie półkarłowych odmian charakteryzujących się dobrym wigorem jesiennym i relatywnie niskim tempem rozwoju, pod kątem odporności na szczególnie surowe warunki klimatyczne panujące we wschodniej Polsce.

 

Najlepsze z tych odmian dowiodły, że są w stanie przetrwać nawet tak srogą zimę, jak te mające ostatnio miejsce w Polsce, zachowując populację na poziomie przekraczającym 15 roślin/m2. Wiele innych odmian dotrwało do wiosny w nieco tylko zmniejszonej liczebności, którą zrekompensowały bardzo szybkim wzrostem.

 

Obok odmian mieszańcowych o niskiej biomasie, zaliczają się do nich mieszańce klasyczne oraz odmiany tolerancyjne na kiłę kapusty, jak również odmiany Clearfield®.

 

Dzięki tego rodzaju odmianom coraz więcej producentów rzepaku ozimego, zamiast trwać przy podstawowej produkcji rolnej i liczyć na to, że zima będzie łagodna, może polegać na niezawodności upraw i inwestować w ich wczesne uprawy, pozwalające osiągnąć wysoki poziom rentowności.

 

 

Pobierz ulotkę z propozycją rozwiązań